ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ; ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ;

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ; ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ;

Το πεζοδρόμιο είναι η σύνδεση της πόλης· είναι το δίκτυο που δίνει στον πεζό τη δυνατότητα να μετακινηθεί και με ασφάλεια και με άνεση, να νιώσει ελεύθερος και ευπρόσδεκτος στην πόλη του. Η ελεύθερη ζώνη κίνησης των πεζών είναι μία ζώνη ικανού πλάτους, απαλλαγμένη από οποιοδήποτε εμπόδιο, που δίνει στον πεζό, το χρήστη αναπηρικού τροχοκαθίσματος ή τον τυφλό, τη δυνατότητα να μετακινηθεί με σιγουριά. Είναι πολλά τα παραδείγματα παραβίασης του δικαιώματος της ελεύθερης, ανεμπόδιστης μετακίνησης, που μπορεί ο καθένας μας να φέρει στη μνήμη του χωρίς κόπο, αφού όλοι μας έχουμε γίνει, όχι μια και δυο, αυτόπτες μάρτυρες τέτοιων καταστάσεων.

Δε χρειάζεται, όμως, να επιμείνουμε σε αυτά, γιατί η επανάληψη όχι μόνο κουράζει αλλά ­ ίσως, το πιο σημαντικό ­ φανερώνει και αναπαράγει τη μεμψιμοιρία, το δισταγμό, μια αδυναμία να ξεπεράσεις τα λόγια και να περάσεις στη δράση σε καιρούς, όπως τους δικούς μας, που η δράση φαίνεται να είναι η μόνη θεραπεία και η μόνη γνήσια πράξη ευθύνης.

Αν σταθούμε λίγο στις δικαιολογίες των παραβατών οδηγών, στην περίπτωση που κάποιος " ενοχλητικός" τους επισημάνει, συνήθως ευγενικά, την παράβαση, εύκολα θα αντιληφθούμε πόσο ανίσχυρα φαντάζουν τα λόγια τους: ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΩΡΟ, ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΡΚΑΡΩ; αν και μάλλον ο φίλος οδηγός δεν έψαξε λίγα μέτρα πιο πέρα, μήπως και εντοπίσει ελεύθερη θέση στάθμευσης· άλλωστε λίγη γυμναστική ποτέ δεν βλάπτει! ΜΑ, ΑΦΟΥ ΕΧΕΙ ΧΩΡΟ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ! άλλο αν εσύ, φίλε πεζέ, καταπονήσεις τη μέση σου για πολλοστή φορά, ανέβα κατέβα το πεζοδρόμιο, άλλο αν εσύ επιδοθείς σε αλλεπάλληλα ζιγκ ζαγκ, άλλο αν μπεις στο οδόστρωμα και κινδυνεύσει η σωματική σου ακεραιότητα από διερχόμενα οχήματα. ΟΛΟΙ ΕΤΣΙ ΚΑΝΟΥΝ! μόνο που αν έπεφταν όλοι να πνιγούν, μάλλον δε θα τους ακολουθούσε και ο ίδιος ο φίλτατος οδηγός. ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΤΥΦΛΟ ΝΑ ΠΕΡΝΑΕΙ! που να τον δεις χριστιανέ οδηγέ; μόνο αν γίνουν οι πόλεις φιλόξενες για τα εμποδιζόμενα άτομα θα τολμήσουν να κυκλοφορούν περισσότεροι· προσωρινά μένουν στο σπίτι-καταφύγιο, λες και έξω μαίνεται άγρια μάχη. ΦΩΝΑΞΕ ΤΗΝ ΤΡΟΧΑΙΑ! αλλά σιγά μη την φώναξεις, αφού θα σε πούνε και ρουφιάνο, μπορεί να φας και ξύλο, να σου μείνει και κανένα κουσούρι και ποιος θα σε πληρώνει μετά! ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ; μμμ...φιλοσοφικό ερώτημα! Εγώ, τουλάχιστον, φίλε οδηγέ, δε του έχω δώσει ακόμη μια ικανοποιητική απάντηση· μα τι λες να είμαι; Δημότης είμαι· πολίτης που θέλει να νιώθει ελεύθερος στην πόλη του, να μπορεί να μετακινείται με ασφάλεια και άνεση, και προσπαθεί να υπερασπίζεται και τα δικαιώματα αυτών που δεν μπορούν να μιλήσουν. ΑΝΤΕ ΡΕ ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΕ, ΠΟΥ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ! ουδέν σχόλιο, φίλε πεζέ, γιατί ο άλλος ξεγυμνώνεται, παραδέχεται την παντελή έλλειψη επιχειρημάτων· εσύ, αν απαντήσεις, και μάλιστα με το ίδιο επίπεδο λόγου, παίζεις το παιχνίδι του και χάνεις και το δίκιο σου. Μπορείς, αν θέλεις να τον βρίσεις από μέσα σου και να μου το θυμηθείς θα το απολαύσεις! ΔΙΚΙΟ ΕΧΕΤΕ! Έεεελα δε το ήξερα! Αφού όμως έχω δίκιο, γιατί με αδικείτε;

Από τα παραπάνω, λιγοστά αλλά ενδεικτικά και άκρως κατατοπιστικά, εύκολα καταλαβαίνεις ότι στην κοινωνία μας κυριαρχεί ένα μπέρδεμα, μια θολούρα, μια σύγχυση εννοιών και λέξεων ( και σε άλλους τομείς καταλαβαίνεις τη σύγχυση αλλά αυτό είναι άλλο θέμα)· για παράδειγμα, τι σημαίνει δικαίωμα και τι υποχρέωση, αν πρέπει να ορίζει το σωστό ο νόμος ανεξάρτητα από αυτό που επιθυμεί η πλειοψηφία, έστω και αν θίγονται παραδοσιακά συμφέροντα και κατακτημένες ανέσεις και πότε η εκάστοτε θέληση των πολλών, τι σημαίνει μάγκας και ποιος είναι ο ρουφιάνος. Κυριαρχεί μια ασάφεια που δίνει το δικαίωμα στα δυνατά σώματα και στα δυνατά πορτοφόλια να κυριαρχούν. Δημοκρατία έχει χιλιοειπωθεί ότι δε σημαίνει ασυδοσία, αναρχία........

Ένα βασικό πρόβλημα, που δεν φαίνεται, εμείς οι πεζοί, να το έχουμε συνειδητοποιήσει, γιατί μάλλον δε μας ενδιαφέρει, είναι πώς δε μεταφράζουμε, δεν ερμηνεύουμε σωστά τις αυθαίρετες εκείνες συμπεριφορές, που θίγουν τα ατομικά και συλλογικά μας δικαιώματα· όταν π.χ. κάποιος ορθώνει στο δρόμο σου ένα όχημα για εμπόδιο, αυτή η συμπεριφορά είναι πραγματικά τόσο άσχημη, τόσο κατάπτυστη, λες και κάποιος απρόσκλητος, ένας εισβολέας, δηλαδή, σου βάζει τρικλοποδιά μέσα στο ίδιο σου το σπίτι και επιπλέον ιδιοποιείται κομμάτι από το δικό σου χώρο. Ποιος θα μπορούσε να το ανεχτεί; Αλλά αυτή την αυθαίρετη, αντικοινωνική συμπεριφορά δε την αντιλαμβανόμαστε έτσι, δε τη βιώνουμε έτσι, δε μας θυμώνει καν, ενώ θα έπρεπε να γινόμαστε έξω φρενών· γιατί μας λείπει η αγάπη για τον δημόσιο, τον κοινό χώρο, που είναι καιρός να τον αισθανθούμε σα σπίτι μας, το δεύτερο, τουλάχιστον, σπίτι μας.

Τι τα θες, τι τα σκαλίζεις, το δίκαιο της πυγμής κυριαρχεί, ακόμη και οι αρχές χλιαρά αντιδρούν, όταν αντιδρούν! Πρόκειται, όμως, για μια ξεκάθαρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ναι, παραβίαση (δικαιώματα κινητικότητας, χάρτης δικαιωμάτων των πεζών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου). Επίσης, πρόκειται για είδος βίας, ναι, βίας που επιβάλεται παράνομα σε μία σημαντική μερίδα του πληθυσμού. Αν και η βία αυτή διακρίνεται για τη χαμηλή της ένταση, επειδή, όμως, είναι συνεχής και εκτεταμένη, καταλήγει να είναι εξαιρετικά αποτελεσματική, αφού εκδιώκει τους πιο αδύνατους και δημιουργεί συνεχείς ψυχολογικές έντασεις ανάμεσα στους πεζούς και τους οδηγούς. Αποτέλει, για να λέμε τα σύκα σύκα, μια βαρβαρότητα που προσβάλλει τις ανθρωπιστικές παραδόσεις του ελληνικού λαού· και μάλιστα σε μια χώρα και μια πόλη ( Αθήνα) που υπερηφανεύεται ότι γέννησε τον πολιτισμό και τη δημοκρατία.

Συχνά θεωρούμε τις αυθαιρεσίες των οδηγών αντίδραση σε ένα κράτος-εχθρό, που καταπατά τα δικαιώματα των ''καλών'' οδηγών· έτσι την κατανοούμε και το χειρότερο τη δικαιολογούμε· υπάρχει ένα είδος θαυμασμού - μπαίνω στον πειρασμό να τον χαρακτηρίσω αρρωστημένο - και ταύτισης με τον παραβάτη οδηγό. Δεχόμαστε, επίσης, αυτή την υποχώρηση, αυτή την έκπτωση στα δικαιώματά μας, αφού μπορούμε, βρε αδερφέ, και εμείς εύκολα δύσκολα - οι πεζοί, βλέπεις, είμαστε πιο ευέλικτοι - να κινηθούμε, να φτάσουμε κάποτε στον προορισμό μας. Επίσης, αν αποφύγουμε τη διένεξη με αυτούς που είναι πιο ισχυροί από εμάς, αποφεύγουμε δυσάρεστες συνέπειες· και, επίσης, δε χαλάμε τις καρδιές μας για ψύλλου πήδημα με γείτονες ακόμη και με συγγενείς. Υπάρχουν, άλλωστε, άλλες προτεραιότητες, κυρίως οικονομικής φύσης, και επίσης επανέρχεται πάντα ισχυρό το βασικό επιχείρημα της αδράνειας: ωχ αδερφέ τι θες και τα σκαλίζεις;

Συχνά δείχνουμε υπερβολική ευθιξία σε θέματα εθνικής φύσεως και υπερασπιζόμαστε δικαιώματα ένδοξων νεκρών π.χ. επέτειοι για να τιμηθεί ένας σπουδαίος αγωνιστής από το παρελθόν. Αν, όμως, μπορούσαμε με μια μηχανή του χρόνου να φέρουμε στην εποχή μας κάποιον ήρωα από το παρελθόν, αυτός θα προτιμούσε τους ανθρώπους του καιρού μας και του τόπου μας να μάχονται για τα δικαιώματά τους και όχι να τον τιμούν, διοργανώνοντας επετειακές εκδηλώσεις και περιφέροντας το όνομά του από ταμπέλα σε ταμπέλα, στις οδούς και στις πλατείες.

Αλλά τότε τι μπορούμε να κάνουμε εμείς, που δεν έχουμε στολή και εξουσία και δεν εμπνέουμε φόβο (αν και οδηγός συμπεριφοράς του πολίτη θα έπρεπε να είναι η εσωτερική πειθαρχία) αλλά έχουμε μια στοιχειώδη ευαισθησία και αναζητούμε μια στοιχειώδη ποιότητα στη ζωή μας, έτσι ώστε να σταματήσει η καταστρατήγηση των δικαιωμάτων μας. Βασικές προυποθέσεις και ταυτόχρονα αρχές της δράσης μας πρέπει να είναι η μη άσκηση βίας ούτε λεκτικής ούτε σωματικής, η συνεχής εγρήγορση και η επίμονη, δημιουργική δράση. Οι ενέργειές μας χρειάζεται να στράφουν σε δύο κατευθύνσεις:

α) ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Ενημέρωση των πεζών για τα δικαιώματά τους· δε μπορεί, επιτέλους, ο στόχος της ζωής μας να περιορίζεται απλώς στην επιβίωση αλλά να επιζητούμε με πάθος μια ζωή όσο το δυνατόν πιο αξιοπρεπή. Να υποστηρίξουμε με θέρμη τα δικαιώματα μας χωρίς να θίξουμε τους παραβάτες οδηγούς. Να δείξουμε ποια είναι τα όρια μας και ότι αν κάποιος τα παραβιάζει δε θα μείνουμε παθητικοί δέκτες, θύματα εκμεταλλεύσης. Να συνειδητοποιήσουμε, επίσης, ότι έχουμε ευθύνη και όταν παραβιάζονται τα δικαιώματα των άλλων αλλά και ότι έχουμε μερίδιο ευθύνης και για τις γενιές που θα ακολουθήσουν· αν εθελοτυφλούμε, στην ουσία γινόμαστε συνένοχοι και, δυστυχώς, όχι μόνο κομμάτι του προβλήματος αλλά οξύνουμε το πρόβλημα.

Ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των οδηγών για τα δικαιώματα των πεζών και συνειδητοποίηση των κινδύνων που εγκυμονεί η αυθαίρετη οδηγική συμπεριφορά για τους πεζούς. Συχνά οι παραβιάσεις γίνονται από άγνοια και από συνήθεια! Επιβράβευση σωστής οδηγικής συμπεριφοράς. Ενθάρρυνση για χρήση ΜΜΜ ή ποδηλάτου στις μετακινήσεις τους. Προτροπή, αν επιλέγουν το αυτοκίνητο για τη μετακίνησή τους, να έχουν όσο το δυνατό περισσότερους συνεπιβάτες. Προτροπή στους οδηγούς με μεγαλύτερου κυβισμού οχήματα να χρησιμοποιούν τα πάρκινγκ.

Να πείσουμε με την επιχειρηματολογία μας την αστυνομία για τα δίκαια των αιτημάτων μας και να την ενθαρρύνουμε να επωμιστεί τις δικές της ευθύνες· συχνά λειτουργεί με εκνευριστική αδράνεια ή με ελαστικότητα συχνά από κακώς ενοούμενη αλληλεγγύη προς τον παραβάτη οδηγό ( αποφυγή επιβολής προστίμων ) και επιλεκτικά εφαρμόζει τον Κ.Ο.Κ.. Να επιβραβεύσουμε, όμως, και τις γενναίες προσπάθειες της προς τη θετική κατεύθυνση και να κατανοήσουμε τις δυσκολίες που συχνά αντιμετωπίζει ένας αστυνομικός στο έργο του.

Γενικότερα κοινές ενημερωτικές δράσεις και συνεργασία με φορείς και ομάδες που ασχολούνται με τα θέματα αυτά ή που οι δράσεις τους έχουν άλλοτε μεγαλύτερη και άλλοτε μικρότερη συνάφεια με τα δικαιώματα των πεζών.

β) ΔΡΑΣΗ ΧΩΡΙΣ ΒΙΑ

Αφήνουμε μηνύματα ( π.χ. με χαρτάκια στο παρμπρίζ ) σε παραβάτες οδηγούς, που επισημαίνουν με ευγενικό τρόπο αλλά και ταυτόχρονα αυστηρό ύφος την παράβαση π.χ.α) εκδοχή σε ήπιο τόνο: ΥΠΑΡΧΕΙ ΡΑΜΠΑ. ΕΜΠΟΔΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΠΕΖΩΝ. β) εκδοχή με πιο αυστηρό ύφος: ΥΠΑΡΧΕΙ ΡΑΜΠΑ! ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΦΕΡΕΣΑΙ ΣΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΖΩΑ; γ) σε πιο αυστηρό τόνο: ΥΠΑΡΧΕΙ ΡΑΜΠΑ! ΔΕ ΤΗ ΒΛΕΠΕΙΣ; ΑΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΕΠΙΤΗΔΕΣ, ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΣΕ ΓΑΙΔΟΥΡΙ!

Αφήνουμε εικονικές κλήσεις (πιστά αντίγραφα κανονικών κλήσεων στα οποία σημειώνεται η εκάστοτε παράβαση).

Να αναλάβει ( να υιοθετήσει ) ο καθένας μας ένα τομέα ευθύνης στην πόλη ( π.χ. πεζοδρόμιο κάτω από το σπίτι του ή μια ράμπα για αναπηρικά αμαξίδια) και να ακολουθήσει όλες τις νόμιμες ενέργειες για τη διαφύλαξή του.

Όταν δεν υπάρχουν περιθώρια συνετισμού των παραβατών με λογική και ευγένεια, να ειδοποιείς την τροχαία και τη δημοτική αστυνομία. Είσαι ρουφιάνος; Ρουφιάνος είναι αυτός που καταδίδει σε καταπιεστική αρχή ένα γεγονός για να αποκομίσει προσωπικο όφελος. Το όφελος, όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση αφορά την κοινωνία και μάλιστα τα πιο αδύναμα μέλη της (ηλικιωμένοι, άτομα με κινητικές δυσκολίες, μητέρες με παιδιά κ.α.). Άρα αποτελεί πράξη κοινωνικής ευαισθησίας. Άρα δεν είσαι ρουφιάνος. Άρα όχι ενοχές!

Δημιουργία ομάδων περιφρούρησης του δημόσιου χώρου ( Ενέργειες: προειδοποίηση παραβατών για τις συνέπειες της παράβασης, ενδεχομένως κλήση τροχαίας και δημοτικής αστυνομίας σε μη συμμόρφωση του παραβάτη οδηγού). Απομάκρυνση οχημάτων από τις ομάδες αυτές με τη δύναμη των χεριών (άρα ζητούμενο μας είναι να πρόκειται για ομάδες πολυμελείς και ικανής σωματικής δύναμης) και τη μεταφορά των οχημάτων κάτω από το πεζοδρόμιο. Προσοχή μην εμποδίζουν τη διέλευση των οχημάτων και προσοχή να μην κάνουμε ζημιά στα οχήματα που μετακινούμε ( Μπορούμε, επιπλέον, να καθαρίζουμε τα οχήματα πριν από τη μεταφορά τους, έτσι ώστε να δείξουμε ότι σεβόμαστε την περιουσία των άλλων δε δεχόμαστε όμως την παραβατική συμπεριφορά. Μπορούμε να αφήσουμε και γραπτό μήνυμα: ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΤΟ ΟΧΗΜΑ ΣΟΥ ΚΑΘΑΡΟ, (ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ), ΕΚΕΙ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ( ΑΡΜΟΖΕΙ)!

Συλλογές υπογραφών για προώθηση αιτημάτων και πίεση προς τους αρμόδιους φορείς ( π.χ. Δημιουργία ή ξαναβάψιμο διαβάσεων ).

Μηνύσεις σε οδηγούς, που υποπίπτουν σε επαναλαμβανόμενες παραβάσεις ή σε περιπτώσεις κατάφωρης παραβίασης των δικαιωμάτων των πεζών.

Καροτσοδρομίες επαναλαμβανόμενες (π.χ. πορεία με παιδικά καροτσάκια και αναπηρικά τροχοκαθίσματα, καροτσάκια για τα ψώνια, ποδήλατα που οι αναβάτες θα είναι πεζοί κλπ κάθε Κυριακή από το Σύνταγμα συγκεκριμένη ώρα [πιο εύκολο να επικοινωνηθεί στο κοινό ] ΒΡΕΞΕΙ ΧΙΟΝΙΣΕΙ και με διαφορετική κάθε φορά διαδρομή και κατάληξη π.χ. Μοναστηράκι, Ομόνοια, Ευαγγελισμός, Πεδίο του Άρεως [μπορεί να χρησιμοποιείται και το μετρό]. Στόχος της πορείας να αναδεικνύονται τα προβλήματα σε συγκεκριμένες περιοχές αλλά και να ευαισθητοποιεί και ενεργοποιεί πεζούς και οδηγούς· στην πλάτη τους οι συμμετέχοντες στην πορεία μπορούν να γράψουν: ΠΗΓΑΙΝΩ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΜΠΟΔΙΑ ΣΤΟ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ. ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑ ΚΑΝΩ ΑΚΡΗ, ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! Άλλη ιδέα: τα παιδιά στα καροτσάκια να έχουν αντικατασταθεί από κούκλες οι οποίες κρατούν ταμπέλες με το μήνυμα: ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΜΩΡΟ ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑΛΑΙΠΩΡΕΙΤΑΙ (ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ). ΕΓΩ ΑΝΤΕΧΩ (ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑ)! ΕΣΕΙΣ; Στην πορεία μπορούν να συμμετέχουν μουσικοί ( υπενθύμιση ότι κάθε πεζός έχει δικαίωμα να κυκλοφορεί μέσα σε ένα πολιτισμένο περιβάλλον), κάποιοι να είναι μεταμφιεσμένοι σε γαιδούρια με κρεμασμένες ταμπέλες που λένε ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ, ΜΗ ΓΙΝΕΙΣ ΣΑΝ ΚΑΙ ΜΕΝΑ, κάποιοι σε γουρούνια με ταμπέλες ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ, ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΦΕΡΕΣΑΙ ΣΑ ΖΩΟ;, κάποιοι νεράιδες με το όνομα ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ κλπ.

Κλείσιμο πεζὀδρομου (έτσι ώστε να μην εισέρχονται οχήματα. Επιτρέπεται η είσοδος μόνο σε αυτούς που έχουν γκαράζ στις παρόδιες κατοικίες ) και δράσεις σε αυτόν ( μοιράζουμε ενημερωτικά φυλλάδια, καθαρίζουμε, επιδιορθώνουμε, καλωπίζουμε τον πεζὀδρομο, οργανώνουμε μικρές θεατρικές δράσεις, αναρτούμε μηνύματα κοινωνικής ευαισθητοποίησης κλπ).

Εικαστικές παρεμβάσεις (π.χ γελοιογραφίες) στους δρόμους με μηνύματα για σεβασμό των δικαιωμάτων των πεζών.

Καλαίσθητες ταμπέλες σε συνεργασία με το δήμο ( το καλύτερο) ή χωρίς (στην ανάγκη) με μηνύματα κοινωνικής ευαισθητοποίησης τα οποία τοποθετούνται σε κολώνες, στήλους κλπ. Για παράδειγμα:

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ( ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΣΕ ΠΕΖΟΥΣ, ΟΔΗΓΟΥΣ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ)

ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ, ΕΧΕΙ ΡΑΜΠΑ ΓΙΑ ΚΑΡΟΤΣΑΚΙΑ.

ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΣΤΑΘΜΕΥΣΕΙΣ ΤΟ ΟΧΗΜΑ ΣΟΥ ΑΛΛΟΥ. ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΠΙΟ ΛΙΓΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΣΕΝΑ!

ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ, ΦΙΛΕ ΠΕΖΕ, Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ!

ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ, ΒΓΑΛΕ ΤΟ ΖΩΟ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ.

ΟΙ ΠΕΖΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΗΡΑΜΑ!

ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΖΟΜΕΝΑ ΑΤΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ,

ΑΣ ΤΗΝ ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ.

ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ ΚΟΙΤΑ ( ΣΚΕΨΟΥ) ΛΙΓΟ ΣΑ ΤΥΦΛΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΙΣ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΕ ΑΛΛΑ ΜΑΤΙΑ !

ΦΙΛΕ ΠΕΖΕ, ΠΟΣΕΣ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΣΟΥ ΔΕΧΤΗΚΕΣ ΣΗΜΕΡΑ;

ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ ΑΓΑΠΑ, ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΣΟΥ ΣΤΑΜΑΤΑ! ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ!

ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ, ΑΣΕ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑ ΤΟΝ ΠΕΖΟ!

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΣΕ ΝΕΚΡΟΥΣ ΠΕΖΟΥΣ ΣΤΗΝ Ε.Ε. ΤΥΧΑΙΟ; ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ!

ΦΙΛΕ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΕ, ΑΝ ΛΥΠΑΣΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΒΑΤΕΣ ΟΔΗΓΟΥΣ, ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΛΥΠΗΘΕΙ ΤΟΥΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΟΥΣ ΠΕΖΟΥΣ;

ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ, ΑΣΕ ΜΕ ΝΑ ΧΑΡΩ ΤΗ ΜΙΚΡΗ, ΠΕΖΗ ΖΩΗ ΜΟΥ!

ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ, ΕΙΣΑΙ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ, ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ!

ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ, ΤΟΥΣ ΠΕΖΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ!

ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ, ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΣΤΑΘΜΕΥΣΕΙΣ ΠΑΡΑΝΟΜΑ. ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ, ΒΡΕΣ ΝΟΜΙΜΗ ΘΕΣΗ! ΔΕ ΣΟΥ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΠΕΖΟΣ!

ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ, ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΘΟΡΥΒΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΥΣΑΕΡΙΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΣΟΥ, ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΑΣ ΣΤΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΩΡΟ ΜΑΣ!

ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ, ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣ ΤΟ ΑΜΑΞΙ; ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΜΕΣΑ!

ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ,ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ! ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΚΝΕΥΡΙΖΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΒΑΖΕΙΣ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙΣ ΦΘΟΡΑ! ΟΛΑ ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ!

ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ, ΑΣΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΡΟΔΑΣ ΚΑΙ ΞΑΝΑΓΙΝΕ ΠΕΖΟΣ!

ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ, Ο ΔΡΟΜΟΣ ΕΧΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ, ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ Ο ΠΕΖΟΣ !

ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ, ΚΑΤΩ ΤΙΣ ΡΟΔΕΣ ΣΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ! ΚΑΙ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ, ΡΑΜΠΕΣ, ΣΤΑΣΕΙΣ ΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΓΩΝΙΕΣ ΔΡΟΜΩΝ! ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΗ ΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΠΕΖΩΝ.

ΦΙΛΕ ΟΔΗΓΕ, ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΠΑΙΔΙ, ΕΣΥ ΘΑ ΤΟΥ ΔΩΣΕΙΣ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΣΩΣΤΗΣ ΟΔΗΓΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ, ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ, ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ Μ.Μ.Μ.=

ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ, ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΚΑΥΣΑΕΡΙΟ, ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΗΡΕΜΙΑ.......

Κλείσιμο δρόμου. Αφού τα οχήματα ανεβαίνουν στο πεζοδρόμιο, εμείς κατεβαίνουμε στο δρόμο και κλείνουμε δρόμο, όχι κεντρικό, έτσι ώστε να μην παρακωλύεται η κυκλοφορία. Κάθε 30'' με 60'' ανοίγουμε το δρόμο και προσπαθούμε να πείσουμε τους οδηγούς που περιμένουν να σεβαστούν τη διαμαρτυρία μας. Αν κάποιος οδηγὀς διαφωνεί, χωρίς δεύτερη κουβέντα του ανοίγουμε το δρόμο. Στους πεζούς που παρακολουθούν μοιράζουμε έντυπα σχετικά με τα δικαιώματα των πεζών.

Ζητάμε τη συνδρομή της τροχαίας για ζήτημα που αφορά την ελεύθερη και ασφαλή μετακίνηση των πεζών ( π.χ πεζοδρόμιο κατειλημμένο από αυτοκίνητα). Αν η τροχαία δεν ανταποκριθεἰ, η επόμενη μας ενέργεια είναι το κλείσιμο του δρόμου μπροστά από το πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα. Μένουμε μέχρι να λυθεί το πρόβλημα ( απελευθέρωση του πεζοδρομίου από τα οχήματα). Πολύ πιθανή και επιθυμητή( εφόσον και ο δικός μας σκοπός είναι η εφαρμογή του νόμου) η προσαγωγή ατόμου(ων) στο τμήμα. Συνεχίζουμε μέχρι να λυθεί το πρόβλημα. Επιπλέον, ζητάμε όσο το δυνατόν καλύτερη αστυνόμευση του χώρου, άμεση επέμβαση της τροχαίας σε περίπτωση που την καλέσουμε για τον ίδιο χώρο και προειδοποιητικές ταμπέλες από την αστυνομία ( ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΣΤΑΘΜΕΥΣΗ ΤΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ. ΕΔΩ Ο ΝΟΜΟΣ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ : ΤΡΟΧΑΙΑ.). Αν οι παραβιάσεις συνεχιστούν και η τροχαία δεν μπορεί να εφαρμόσει το νόμο, ξανακλείνουμε το δρόμο μπροστά από το τμήμα..........................

Περπατοόχημα ( ιδέα του H.Knoflacher ). Με όχημα-πλαίσιο στις διαστάσεις κανονικού αυτοκινήτου και κινητήρια δύναμη τα πόδια μας κυκλοφορούμε στο δρόμο και γιατί διεκδικούμε το χώρο που καταπατούν οι εποχούμενοι παραβάτες και γιατί δείχνουμε πόσο ζωτικό χώρο στην πόλη καταλαμβάνει ένα αυτοκίνητο αλλά και δίνουμε και ένα παράδειγμα ύπερ-οικολογικής μετακίνησης.

Φορητή πεζογέφυρα. Με αυτή περνάμε πάνω από τα παρανόμως σταθμευμένα οχήματα. Αναδεικνύουμε και επιδεικνύουμε το πρόβλημα, αποδεικνύουμε ότι δεν αποδεχόμαστε καμιά παρέκκλιση από την κανονική μας πορεία. Εναλλακτικά: στη μία πλευρά της πεζογέφυρας υπάρχει τσουλήθρα! Γενικά, χρησιμοποιούμε οποιοδήποτε τρόπο για να υπερπηδήσουμε τα παρανόμως σταθμευμένα οχήματα, χωρίς να τους προκαλέσουμε φθορές.

Επιβράβευση οδηγού σε διάβαση πεζών. Στεκόμαστε δύο ομάδες ανθρώπων από τη μια και από την άλλη μεριά μιας διάβασης. Αν ένας οδηγός παραχωρήσει προτεραιότητα (όπως και πρέπει) σε πεζό που θέλει να περάσει από τη διάβαση, οι ομάδες ξεσπούν σε χειροκροτήματα, φωνάζοντας ”άξιος” και ”μπράβο”, ενώ μπορούν και να σηκώνουν ταμπέλες με ανάλογα επιδοκιμαστικά μηνύματα. Στην αντίθετη περίπτωση μπορούν χωρίς φωνές να σηκώνουν ταμπέλες αποδοκιμασίας ”μετεξεταστέος”, “κακό παιδί” κλπ.

ΔΕΝ ΠΡΟΤΕΙΝΩ:

Να πατάμε πάνω στα αυτοκίνητα, γιατί μπορεί να προκληθεί φθορά· αυτό όχι για να μην υπάρχουν συνέπειες από το νόμο αλλά για να δείξουμε ότι σεβόμαστε την περιουσία του άλλου, έστω και αν αυτός δε μας σέβεται. Μπορούμε, όμως, να αφήσουμε χαρτάκια σε σχήμα πατούσας με το μήνυμα: ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΠΑΤΗΣΩ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΑΜΑΞΙ ΣΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΚΛΕΙΝΕΙΣ ΤΟ ΔΡΟΜΟ, ΑΛΛΑ ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΤΟ ΧΑΛΑΣΩ (ΔΕΝ ΠΑΤΑΩ ΣΤΟ ΑΜΑΞΙ, ΜΗ ΣΤΟ ΧΑΛΑΣΩ. ΣΕ ΣΕΒΟΜΑΙ. ΕΣΥ;)

Να σπάμε καθρέφτες, να στραβώνουμε υαλοκαθαριστήρες, γενικά να προκαλούμε φθορές, γιατί έτσι χάνουμε το δίκιο μας. Μπορούμε, όμως, να αφαιρέσουμε έναν υαλοκαθαριστήρα και να τον παραδώσουμε στην αστυνομία με τα στοιχεία του αυτοκινήτου, αφού πρώτα αφήσουμε ενημερωτικό σημείωμα στον οδηγό του οχήματος από που θα παραλάβει το εξάρτημα και για ποιο λόγο ενεργήσαμε με αυτό τον τρόπο.

Να κολλάμε αυτοκόλλητα με προσβλητικό περιεχόμενο· μπορούμε, όμως, να αποδοκιμάζουμε την παραβατική πράξη χωρίς να γενικεύουμε την κρίση μας για τον χαρακτήρα του άλλου.

Να ξεφουσκώνουμε λάστιχα, γιατί το αμάξι μένει καθηλωμενό σε θέση που εμποδίζει την κίνηση των πεζών και επίσης μπορεί να υπάρχει ανάγκη ο οδηγός να κινηθεί άμεσα. Από την άλλη δεν προκαλείται φθορά στο αμάξι· άρα δεν είναι κάτι που το απορρίπτω αβασάνιστα και εξάρχης.

Πλάκα πλάκα: Όπως στη ζούγκλα για να μετακινηθεί κάποιος, συχνά χρειάζεται να ανοίγει δρόμο κόβοντας τη βλάστηση, έτσι θα έπρεπε να θεσπιστεί νόμος που να επιτρέπει στον πεζό να ανοίγει δρόμο ανάμεσα στα παρανόμως σταθμευμένα οχήματα, έστω και αν τους προκαλεί φθορές. Άλλωστε, γιατί να μην είναι επιτρεπτή η βία πάνω στην ύλη( οχήματα), όταν έχει προηγηθεί βία πάνω στον άνθρωπο( πεζός); Επίσης, θα έπρεπε να επιτρέπεται στον πεζό να προκαλέσει φθορά σε παράνομα σταθμευμένο όχημα μόνο και μόνο για τη φυσιολογική, ψυχολογική του εκτόνωση!

Υ.Γ. Για τη σύνθεση του κειμένου χρησιμοποιήθηκαν και στοιχεία από ιστοσελίδες στο διαδίκτυο π.χ. www.pezh.gr και από διάφορα blogs.